Sieć planów

Uzgodnione i przedstawione na piśmie lub w innej postaci plany przedsiębiorstwa nie są odrębnymi, autonomicznymi jednostkami, lecz stanowią sieć wzajemnie oddziałujących na siebie elementów. Centralnym punktem w sieci planów jest plan zbytu, plan usług, z którego wynikają inne plany, np. plan zaopatrzenia, produkcji, inwestycji. One z kolei wpływają na wielkość planu kosztów czy plan finansowy. Mówiąc, iż centralnym punktem w sieci planów jest plan zbytu, podkreśla się rolę tego planu w logice prowadzenia działalności gospodarczej. Podjęcie tej działalności wynika z udzielenia odpowiedzi na kilka pytań. Do najważniejszych odpowiedzi należy: kto kupi ten produkt, tę usługę, kto będzie potencjalnym klientem przedsiębiorstwa. Dalej trzeba odpowiedzieć na pytanie o ilość i jakość produktów i cenę itd. Dlatego plan zbytu winien być punktem wyjścia w konstrukcji sieci planów każdego przedsiębiorstwa.
Informacja odgrywa zasadniczą rolę w ustaleniu planów. W przedsiębiorstwie można korzystać z dwóch podstawowych źródeł informacji. Pierwszym jest źródło wewnętrzne, czyli dane firmy. Mają one przeważnie charakter historyczny i pochodzić mogą ze sprawozdań, analiz, raportów. Drugim źródłem są dane zewnętrzne, a więc oficjalne statystyki, biuletyny, czasopisma itp. Generalnie można stwierdzić, że przedsiębiorstwa mają do dyspozycji ogromną ilość informacji, lecz nie wszystkie z nich mogą być wykorzystane dla potrzeb planowania. Na przeszkodzie stoi to właśnie, że mają one charakter historyczny, a więc dotyczą przeszłości. Te dane mogą być wykorzystane w planowaniu operacyjnym, natomiast ich przydatność w planowaniu taktycznym i strategicznym jest niewielka, a nawet żadna wykazano, jak wielkie znaczenie na szczeblu planowania strategicznego ma twórcze myślenie, kreatywność, zdolność przewidywania. Z powyższego wynika wniosek, że różne szczeble kierownicze odpowiedzialne za planowanie strategiczne, taktyczne i operacyjne mają odmienne potrzeby informacyjne.