Przedmiot planowania

Przedmiot planowania ma zasadnicze znaczenie zarówno dla małego, jak i dużego przedsiębiorstwa. Przedmiot, względnie obiekt planowania ma trzy zasadnicze wymiary: rzeczowy, personalny i przestrzenny. Wymiary te mogą być dodatkowo rozpatrywane w ujęciu wewnętrznym i zewnętrznym. W ujęciu zewnętrznym trzeba analizować takie ważne tendencje i zależności, jak:
- rozwój technologiczny i techniczny,
- rozwój konkurencji,
- trendy społeczno-ekonomiczne i polityczne,
- stan gospodarki,
- rozwój rynków zaopatrzenia i zbytu (R. M. Hammer 1992).
Natomiast obiektem badawczym w ujęciu wewnętrznym jest przede
wszystkim samo przedsiębiorstwo lub poszczególne jego elementy oraz funkcje. Biorąc np. pod uwagę aspekty ekonomiczne, można wyróżnić plan płynności finansowej, plan wyników, zysku, kosztów, cen. Natomiast rozpatrując przedsiębiorstwo według faz rozwoju, sporządza się plan założenia, rozruchu, wzrostu, plan fazy dojrzałej, schyłkowej i likwidacji firmy. W dużym koncernie, biorąc przestrzeń jako kryterium podziału planów, wyróżnia się plan lokalny, regionalny, narodowy i międzynarodowy.
Często spotykanym kryterium podziału planów w przedsiębiorstwie jest funkcja i długość horyzontu planistycznego. Według funkcji wyodrębnia się plan zaopatrzenia, produkcji, zbytu, badań i rozwoju. Z kolei według horyzontu czasu wyróżnia się plany: strategiczne, taktyczne i operacyjne. Plany strategiczne mają długi horyzont czasowy, sięgający nawet do 15 lat, taktyczne obejmują odcinek 4-6 lat, a operacyjne do jednego roku. We współczesnym przedsiębiorstwie, coraz większego znaczenia nabiera planowanie strategiczne